Mas gusto kong pumapasok sa school kesa nasa bahay kasi feeling ko ako lang mag-isa sa bahay kahit madami kami.

Wala akong kakampi.

Walang tumatanggap sakin.

Mas gusto ko sa paaralan kasi kahit ilang saglit lang eh nakakalimutan ko yung mga sama ng loob ko.

Mas gugustuhin kong mag-aral kaysa sumama sa mga kapatid ko.

Mas gugustuhin kong magsimba ng mag-isa kaysa kasama sila.

“Pano ka maeenganyong sumama kung ang mga kasama mo ay hindi ka enga-enganyo”